Dusza

Definicja
Na chwilę obecną nie jestem w stanie wyobrazić sobie, jak wygląda moja dusza, ponieważ zmysły mojego ciała, działają tylko w świecie materii. Ale jestem w stanie "wyobrazić sobie", jakie ona ma władze,  posługując się właśnie "zmysłami" duszy. Władze duszy to: umysł, serce, wola. Do takich wniosków doprowadził mnie fragment Ewangelii św. Marka 12:30, Biblia Tysiąclecia : Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Z historii wiemy, że Platon myślał podobnie o duszy. Według niego składa się ona z trzech części: rozsądku (stgr. logos czyli umysł), pożądliwości (pasja), popędliwości (stgr. pathos czyli emocje). Także Ojcowie Pustyni posługują się podobnymi do Platona pojęciami.

Obecnie nie tylko odrzuca się istnienie duszy człowieka, ale przede wszystkim udało się pomieszać pojęcia określające czym tak naprawdę jest dusza ludzka. Wspominałem już wcześniej, że z matematyki wiemy, że definicja ma kluczowe znaczenie aby wyprowadzić prawidłowe twierdzenia. Jeżeli człowiek ma zbudować silne relacje z Bogiem, oparte na prawdzie, jest to naprawdę konieczne aby uświadomić sobie, co w człowieku jest prawdziwą i nieprzemijającą wartością, coś co Bóg chce mieć u Siebie na wieczność.

Umysł jest jakby kierownikiem. Dla dobra człowieka, powinien on zdawać sobie sprawę ze swoich ograniczeń oraz słuchać serca i woli ludzkiej. W/g Platona jest on jakby woźnicą ujarzmiającym pożądliwość i popędliwość. Obecny kult umysłu, jest niestety często połączony z niewiarą we wszystko to, czego nie da się namacalnie zbadać. Arogancja i dominacja umysłu jest często podstawą degradacji całej duszy.

Skarbcem duszy jest serce. Chociaż jest to tylko porównanie i pod pewnymi względami lepiej przyrównać je do tronu, na którym siedzi albo Bóg, albo Diabeł. Jeżeli uznać, że Miłość Własna i Miłość Boża są paliwem, to serce wtedy jest bakiem na paliwo. W sercu znajdują się te wartości, których prawdziwie pożąda człowiek. Często się mówi, że serce jest odpowiedzialne za emocje i nie jest to do końca określenie ścisłe. Owszem, rzeczy ważne dla człowieka powodują dużo emocji, tak samo, jak przymuszają go do pewnych przemyśleń. Jednak dla swojego dobra warto uzmysłowić sobie, że to co naprawdę jest dla człowieka wartościowe, stopniowo staje się częścią jego duszy.

Wola ludzka i emocje to jest to samo. A przecież, podobno, z emocjami człowiek walczy silną wolą. W takim razie, czy można stwierdzić, że wola i emocje to jest to samo? A jednak, obecnie myślę, że jest to prawda, którą warto zrozumieć. Zważ czytelniku, że pisząc o emocjach mam na myśli tylko te emocje dotyczące duszy. Jak wiadomo człowiek składa się również z ciała. Jaka szkoda, że emocje typowo "cielesne", wypływające z wygody, dobrego jedzenia, picia czy zaspokojenia innych potrzeb ciała nie mają jakiejś innej nazwy. Warto uzmysłowić sobie, że to co robimy wbrew potrzebom swojego ciała ma też swoje emocje, choć niestety trudno je "odczuć" na początku swojej drogi ku świętości. Dusza, podobnie jak ciało, ma swój wzorzec, według którego się rozwija. Na pewnym etapie, te duchowe emocje, zaczynają przewyższać nawet te cielesne.

Kwestia zaufania Bogu została dogłębnie ukazana w "Dzienniczku" siostry Faustyny. Trudny do akceptacji jest fakt, że taka ufająca Bogu zakonnica prowadzona jest przez Niego do samowyniszczenia. Jednak każde jej, nawet najmniejsze, cierpienie czy jakaś strata jest rekompensowana przez Boga. Zazwyczaj ta rekompensata dotyczy duszy. Dlatego rzeczą straszną jest  ogrom ludzkiego cierpienia, widoczny w dzisiejszym świecie, które tak naprawdę idzie na marne lub gorzej - przynosi złe owoce. Wynika to w prostej linii z braku zaufania Bogu. 

  • Ewagriusz

    hierarchizacja walki duchowej

  • Anioły

    hierarchizacja naszych dobrodziejów

Script logo