Egoizm

Oko cyklonu
AAron T Beck w książce „Miłość nie wystarczy” zdiagnozował główną przyczynę konfliktów międzyludzkich, lub jak kto woli przyczynę trudności w porozumiewaniu się między ludźmi. Występuję ona także wśród bardzo kochających się ludzi. Tą przyczyną jest myśl. Bardzo ulotna, praktycznie nie do zauważenia bez świadomego wysiłku uczynionego, aby ją uchwycić. Występuje ona o ułamek sekundy wcześniej, zanim pojawi się chęć odwetu za doznaną przykrość. I ta myśl bardzo boleśnie rani egoizm człowieka, gdyż oznajmia człowiekowi, że jest wielkim nieudacznikiem.

Tak właśnie działa egoizm w praktyce: niby broni człowieka przed urazami, a w rzeczywistości powoduje konflikty międzyludzkie.

Motywacja
Usilne poszukiwanie stanu gotowości (motywacji), doprowadziło do współczesnej formy bałwochwalstwa, w której idolem jest egoizm. Dziwne prawda? Przecież chcąc efektywnie motywować się, powinno się na pierwszym planie zwalczać właśnie egoizm.

Bardzo często mówiąc o motywacji zapomina się o szacunku dla człowieka. Radość ma wypływać z dużo i dobrze wykonanej roboty. A przecież sam człowiek jest też sam z siebie, z założenia kimś bezcennym. Często przy takim podejściu celem jest zysk, a nie dzieło, co może sparaliżować wrażliwego melancholika. Nie ma potrzeby aby się motywować, jeżeli człowiek ma zaspokojone potrzeby swojego temperamentu. Wtedy także flegmatyk potrafi zaskoczyć dobrze wykonaną robotą, a sangwinik (np. usprawniając przepływ informacji) pozyskać szczerą i wdzięczną publiczność. Jeżeli zagadnienie motywacji jest Ci bliskie, to polecam przeczytać ze szczególną uwagą fragment o acedii w podrozdziale o Ewagriuszu.

Szlachetna Duma
Jest to uczucie przyjemności czysto duchowej, które pojawia się, gdy kogoś innego spotyka dobro. Można go doświadczyć, np patrząc na dzieci, które pomimo własnego dyskomfortu, potrafią zachować się szlachetnie. Często niestety, występuje pomylenie pojęć, z którego wynika, jakby egoizm był czymś szlachetnym, a to jest duży błąd w myśleniu. Łatwo odróżnić egoizm, od szlachetnej dumy, jeżeli weźmie się pod uwagę, jak zbudowana jest ludzka dusza.

Miłość Własna
Egoizm jest to nic innego jak, ubrana w nową nazwę, miłość własna, o której bardzo dużo jest w literaturze religijnej. Nie wiem jak to się stało, że ten termin zaczął być postrzegany jako coś pozytywnego. Przecież jest to podstawa zniszczonej przez grzech pierworodny natury ludzkiej. Uzbierało się na przestrzeni wieków, mnóstwo cytatów ją opisujących.

Miłość własna jest przeciwieństwem miłości. Antoine de Saint-Exupery

Dziecię Moje, wiedz, że największą przeszkodą do świętości jest zniechęcenie i nieuzasadniony niepokój, on odbiera ci możność ćwiczenia się w cnocie. Wszystkie razem pokusy nie powinny ci ani na chwilę zamącić spokoju wewnętrznego, a drażliwość i zniechęcenie to owoc twojej miłości własnej. Nie trzeba ci się zniechęcać, ale starać się o to, aby na miejscu twej miłości własnej mogła zakrólować miłość Moja. A więc ufności, dziecię Moje; nie powinnaś się zniechęcać, [lecz] przychodzić do Mnie po przebaczenie, jeżeli Ja zawsze jestem gotów ci przebaczyć. Ile razy Mnie o to prosisz, tyle razy wysławiasz miłosierdzie Moje.

(ciach)Córko Moja, chcę cię pouczyć o walce duchowej. Nigdy nie ufaj sobie, ale całkowicie zdaj się na wolę Moją. W opuszczeniu, ciemności i różnych wątpliwościach uciekaj się do Mnie i do kierownika swego, on ci odpowie zawsze w Moim imieniu. Nie wchodź w targ z żadną pokusą, zaraz zamykaj się w sercu Moim, a przy pierwszej sposobności odkryj ją przed spowiednikiem. Miłość własną postaw na ostatnim miejscu, aby nie kaziła uczynków twoich. Z wielką cierpliwością znoś sama siebie. Nie zaniedbuj umartwień wewnętrznych. Zdanie przełożonych i spowiednika zawsze usprawiedliwiaj w sobie. „Dzienniczek” – Św. Faustyna Helena Kowalska

Wyrzut sumienia budzi się wtedy z taką siłą, że toczy grzesznika do głębi duszy. Wszystkie nieumiarkowane rozkosze i zmysłowość własna, którą uczynił swą panią a rozum swój niewolnikiem, oskarżają go bezlitośnie, gdyż poznaje w tej chwili prawdę tego, czego przedtem poznać nie chciał. Poczucie swego błędu okrywa go wstydem. Widzi, że żył jak niewierny, a nie jak wierzący, bo miłość własna zasłoniła w nim źrenicę najświętszej wiary. Diabeł zadręcza go myślą o jego niewierności, aby go wtrącić w rozpacz. św. Katarzyna ze Sieny (+ 1380), Dialog o Bożej Opatrzności; rozdział CXXXII – O śmierci grzeszników i ich mękach w chwili śmierci.

Dwoje królestw utworzyła dwojaka miłość; królestwo ziemskie utworzyła miłość własna, posunięta, aż do pogardy Boga; królestwo niebieskie zaś utworzyła miłość Boga, posunięta aż do pogardy siebie.
Kto nie umie kochać siebie, nie umie też kochać bliźniego
Kto kocha siebie a nie Boga, nie kocha siebie; kto natomiast kocha Boga a nie siebie, siebie kocha. Święty Augustyn

Ten drugi cytat Świętego Augustyna jest dość często przytaczany o tym że miłość własna jest czymś dobrym. Trzeci cytat precyzuje dokładnie o jaką miłość chodzi w drugim cytacie. Ech ta filozofia. 

Script logo